Sahte Barışın Düşkün Halleri!

“Karayılan ‘kayıtsız şartsız’ çekileceğini açıklayacak” tanıtımlarıyla yerli ve yabancı herkesi Kandile odaklandırıp beklentileri arttıranlar ve ‘pazarlık-taviz’ yok ambalajıyla sunum yapanlar yine yanılttı! Aşama aşama tasnif edilmiş talepler, psikolojik manipülasyonlar, aleni ve örtülü tehditler içeren 25 Nisan 2013 kandil organizasyonu; “böylesi bir muhatabın olduğu barış, tez zamanda Yugoslavya mukadderatına tabi olur” dedirttirecek cinstendi!

Hakan Fidan’ın Oslo’daki performansında mütemadiyen kullandığı jargonla izah edersek, yani “çözümleme” yaparsak: Terör örgütü bu saatten sonra, silahla kazandıklarını barışla kaybedecek bir stratejik hata yapmamak için maksimum kararlılıkta olduğunu göstermiştir!

Öte taraftan ise süreç yöneticilerinin paratoner misyonu ile memleket sathına yaydığı âkillerden bir tanesi, hatta her türlü dış müdahaleye açık projelerin de (AB ve Ermeni açılımı gibi) önde gideni, bölge toplantıları ile alakalı izlenimlerini paylaşırken “Eğitimli kitle sorguluyor. Bunlar kaygı duyuyor ve eleştiriyor. Sonuçta çözüm sürecine de kaygılardan arınıp taraf olmuyorlar. Oldukça temkinliler” diyor.

Türkiye’yi masabaşı müzakerelerine çekebilen terör örgütü, her şeye rağmen tıpkı ‘Çözüm Süreci’ karşıtları kadar kaygılı ve temkinli! PKK/KCK haber grupları ve bloglarını yakından takip eden biri olarak bunu rahatlıkla söyleyebiliyorum. Ortadoğu’da değişen yeni dengeler ve şartlarda, yeni bir ‘koridor devlet’ kurma işinin taşeronluğunu alan KCK içerisinde Hükümetin takiyye yaptığını düşünenler oldukça fazla! Bunlar maksimum temkinli stratejiler izlenmesi gerektiğini aleni ifade ediyorlar. Sanki süreç başladığı gün patlamış gibi stratejiler üretip, başarılı bir risk yönetimi izliyorlar!

Çözüm sürecinin yöneticilerinin, Başbakana ‘mal bulmuş mağribi gibi’ attraktive cümle servisi yapan danışmanların ve varlığı hükümete armağan olmuş ‘türedi’ gazetecilerin “süreç skorborduna” ise sadece iki skor yansıyor:“Milliyetçilerin istismar zeminini ortadan kaldırdık” ya da “artık şehit cenazeleri gelmiyor!” Bu iki skor “Çözüm”ün delili olarak millete sunuluyor!

Sürecin sadece İmralı kanadına hâkim olan! AK Parti Ankara Milletvekili Sayın Yalçın Akdoğan “Hükümet neye söz verdi, ne verecek bunlara, bir pazarlık mı var…?" gibi düşüncelerin anlamlı olmadığını belirten lafları sıralayadursun; biz bu süreç ile alakalı en şeffaf ve omurgalı malumatları terör örgütü kanadından almaya devam ediyoruz!

25 Nisan 2013 Kandil toplantısının içeriğini oluşturan kişi olan KCK Yürütme Konseyi üyesi Mustafa Karasu şöyle diyor : “AKP ‘Anadilde eğitim olmaz’, ‘özerklik olmaz’, ‘anayasada Kürtlerin haklarına’ güvence olmaz, Kürt kimliği anayasa giremez” diyor. Hatta “görüşmelerde hiç kimseye, hiçbir vaat vermedik” diyor. Sanki hiçbir şey konuşmamış, hiçbir vaat vermemişler. Önderlik devletle görüşüyor, ortaya bazı düşünceler koyuyor, onlar da bu düşüncelere onay veriyorlar. Kürt sorununun çözümündeki temel parametrelerin hepsine onay verdiler. Sıra AKP'nin atacağı adımlara gelince Başbakanı'ndan, Bakan ve AKP yetkilisine kadar “biz hiçbir şey söylemedik” diyorlar. Bu koşullarda gerçekten de kafaları karışık. PKK’yı ezemiyorlar! Önlerinde iki politika var; ya oyalayacak ya da çözecek. Bunlardan hangisine girecek, daha belli değil. Yakında netleşecek.”

Alın size KCK’nın bu “resmi” ağzından “resmi” bir beyan daha: “Bu geri çekilme bizim mücadelemizin yükselmekte olduğu, AKP’nin sıkıştığı bir dönemde gerçekleşiyor. Bu geri çekilmeyi gerçekleştirerek Türk devletini, AKP’yi çözüm sürecine sokup demokratik siyasetle sonuç almak istiyoruz. Bunu bir mücadeleden geri çekilme değil de, bir mücadele hamlesi olarak değerlendiriyoruz. Mücadeleyi daha etkili yürütmenin, yaratmanın projesi olarak değerlendiriyoruz. Kaldı ki şimdiki geri çekilme uluslar arası düzeyde tartışılıyor!

Sıra geldi daha dün Başbakan'ın nazarında lânetli iken, bugün ne oldu da ya da ne hikmetler zuhur etti de ta’zim ve tebcil edilen Murat Karayılan’ın can alıcı ifşaatına… ABD ve Türkiye’nin kendilerine altın tepside sunduğu ve onlarında “Batı Kürdistan” diye adlandırdığı, Suriye Kamışlı’da kutlanan nevruz törenine muzaffer bir komutan edasıyla yolladığı mesajı: “Kürt özgürlük mücadelesi bugün Batı Kürdistan'da(Suriye), Kuzey Kürdistan'da(Türkiye) ve tüm Kürdistan'da çok önemli ve hassas bir aşamaya geldi. Bu aşama Kürt halkının zaferi ile Kürdistan ve Öcalan'ın özgürlüğünün sağlanacağı aşama olacaktır! Kandil'in hükümetle masaya oturmak gibi bir derdi de yok, talebi de yok; Abdullah Öcalan'la doğrudan görüşmeler yapmak gibi bir derdi var!

Olay budur! Çözüm süreci diye önümüze konulanların ardında saklanan gerçekler bunlardır! O halde size niye inanalım Sayın Yalçın Akdoğan?

PKK kendi müstakbel devletlerinin taşlarını itina ile döşerken; Hükümet ise müstakbel seçimlerde seçmen tercihinin kendi istediği noktada tutulması gayretinden öte bir şeyler ortaya koyamıyor!

Hükümet ve süreç yöneticileri o kadar tedirgin ve o kadar elini kaptırmış kolunu kurtaramıyor intibaı veriyor ki; bu ülkenin Bakanlar Kurulu, MGK’sı ve MİT’i “Ulan it! Sen nasıl benim topraklarımın bir bölümünden ‘Kuzey Kürdistan’ diye bahsedersin” diyemiyor!

93 sene evvel Sevr’de önümüze koyulan “Büyük Ermenistan (madde 88-93)” ve “Büyük Kürdistan (madde 62-64)” paranoyasını sürdürüyorsun diyenlere… Şimdi yeniden şekillenen Ortadoğu coğrafyasında tasarlanan projelere intibak etmek için önümüze koyulan şartlar ve şu anda geldiğimiz nokta da mı paranoya?

Ne yani! Sayın Yalçın Akdoğan bu saatten sonra ortaya konulan bölünmüş Türkiye haritalarını “.com" kaynaklı değil de “.gov” kaynaklı olduğuna mı ikna edecek beni!

Hülasa,

1 – PKK’ya hangi tavizi verirseniz verin asla yok olmayacaktır. Ne Türkiye’nin dağındaki ve şehirlerindeki bataklıklarından vazgeçecekler, ne de şimdi sınırın ötesinde daha da büyütülen bataklıklarından vazgeçecekler!

2- Yanlış ve tek yönlü yürütülen bu süreç ile Türkiye içinde ayrılıkçı Kürtçülük hareketi hâkimiyet alanını oldukça genişletmiştir. Bunun olumsuz etkilerini ileride daha da hissedeceğiz. Türk-Kürt evliliği ile oluşan aile sayısının milyonları aşmış bulunduğunu, 3/2’sinin akraba olduğu gerçeğini bilen PKK, kültürel zeminde Türklerden kopamayacağını iyi biliyor! Anayasal teminata kavuşturulmuş politik ve hukuki kimlik ile alakalı taleplerini Türkiye’ye dayatması bu yüzdendir! Bu konuda verilecek tavizler terörün hareket alanını kesinlikle daraltmaz. Emin olun bu hal ‘barışı’ değil, Türkiye'nin boğazı sıkıldığında elinden herhangi bir şey alınabileceğine ve taviz verebileceğine dair umutları arttıracak ve ‘bölünmeyi’ hızlandıracaktır! Psikolojik kopuş ve sosyal fragmantasyon yangını körükleyecektir!

3- Tek yönlü giden ve her türlü dış müdahaleye açık olan bu sürecin kontra etkilerin, Türkiye’yi er ya da geç yeniden 'güvenlikçi politikalara' dönmek zorunda bırakacaktır!

Var olanıyla ve stepne de bekletilenleriyle! bölücü terörün tamamen bitmesi mümkün değildir. Türkiye senkronize olmuş tüm kurumlarıyla ve mobil ve profesyonel birliklerle başarılı bir şekilde yönettiği, PKK ve arkasındaki güçleri hayli tedirgin eden 2011-2012’nin güvenlikçi politikalarına geri dönmelidir. Bu ülke “elimizde imkân olupta neleri yapmadık?” sorusunu tekrar kendisine sorup, bölücü terör ile “gerektiği gibi” mücadele edip iyice takatten düşürmelidir. Yüzlerce yıllık varoluş mücadelemizi bu kutlu coğrafyada sürdürmeye kararlı olanlar, bedel ödemeyi göze alıp baldıran zehirini bu süreçte içmeli; sahici ve ‘tam bağımsız’ siyaset yöntemleriyle bezediği gelecek vizyonunu dosta düşmana göstermelidir.

Olmayan hakkı helal ettirmemeli, Türküyle, Kürdüyle ve tüm unsurlarıyla bu memleketin ömrünü ve geleceğini dahilî ve hâricî 'kene'lere emdirtmemelidir!.

Yoksa “Türkler ve Kürtler birlikte tarihin en güçlü demokratik cumhuriyetini kuracaklar” gazıyla ütobik bir 2023 vizyonunu hazırlayanlar, bu işlerini Türkiye’siz tasarlamak zorunda kalacaktır!

0
0
0
s2smodern

TÜM ARŞİV

Değerli Ziyaretçi

18.02.2017

Yandaki TÜM ARŞİV Modulünden Eski Tarihli Yazılarımı Okuyabilirsiniz.